Een menswaardig leven mag niet afhangen van het gezin waarin je opgroeit, het geld op je rekening of de tegenslagen die je onderweg tegenkomt. Die overtuiging vormt het vertrekpunt van ‘Uit de buitenbaan’, de jaarkalender 2027 van vzw Wieder.
Voor €10 haal je twaalf maanden krachtige beelden en mensenrechten in huis én help je Wiederkerst mogelijk maken.
Niemand hoort levenslang in de buitenbaan
Sommige zinnen verdwijnen zodra een speech voorbij is. Andere blijven hangen.
Tijdens het slotmoment van de Week tegen Armoede verwees burgemeester Dirk De Fauw naar een boek dat hij naar eigen zeggen 46 jaar geleden verslond: Arbeiderskinderen lopen steeds in de buitenbaan.
Die titel liet ons niet meer los.
Niet alleen omdat hij sterk klinkt, maar vooral omdat hij ook vandaag nog pijnlijk herkenbaar is. Want niet iedereen vertrekt vanuit dezelfde positie. Sommige mensen groeien op met zekerheid, ruimte en mogelijkheden. Anderen moeten van jongs af aan hun weg zoeken tussen financiële zorgen, uitsluiting, onzekerheid en kansen die nét wat verder buiten bereik liggen.
De buitenbaan werd voor ons daarom meer dan een metafoor. Ze staat symbool voor mensen die telkens opnieuw extra afstand moeten afleggen en ondertussen te horen krijgen dat ze gewoon wat harder moeten lopen.
Maar precies daar wringt het.
Want hoeveel inspanningen iemand ook levert, een betaalbare woning, toegankelijke zorg, kwaliteitsvol onderwijs, voldoende inkomen of volwaardig kunnen deelnemen aan de samenleving maak je niet in je eentje waar.
Daar ligt ook een verantwoordelijkheid bij ons allemaal.
En dus bleef die ene gedachte nazinderen: als mensen 46 jaar geleden al in de buitenbaan liepen, dan mag 2027 niet gewoon opnieuw een jaar worden waarin we dat vaststellen. Het wordt tijd voor een kentering.
Twaalf maanden om stil te staan bij wat telt
Met die gedachte in het achterhoofd zaten we deze middag samen met de kerstelfjes van vzw Wieder.
De oorspronkelijke vraag was heel praktisch: hoe kunnen we middelen verzamelen voor Wiederkerst?
Maar al snel merkten we dat we méér wilden dan alleen een verkoopactie. We wilden iets maken dat ook vertelt waarom we dit doen. Iets dat niet stopt wanneer kerst voorbij is. Iets dat de boodschap van onze Week tegen Armoede meeneemt doorheen heel 2027.
Zo ontstond ‘Uit de buitenbaan’.
Een jaarkalender met twaalf sociaal-artistieke beelden en twaalf boodschappen rond mensenrechten. Over wonen. Zorg. Onderwijs. Inkomen. Mee kunnen doen. Gehoord worden. Ergens bij horen. De ruimte krijgen om menswaardig te leven.
Daarmee is het voor ons geen gewone kalender.
Hij vertelt natuurlijk welke dag het is, maar hopelijk doet hij af en toe nog iets anders: even doen stoppen. Even doen kijken. Misschien zelfs een gesprek doen ontstaan aan de keukentafel, op kantoor of in een vergaderzaal.
Want mensenrechten zijn geen thema voor één campagneweek.
Ze spelen elke dag.
En precies daarom wilden we de boodschap van de Week tegen Armoede niet opbergen zodra het slotmoment voorbij was. We wilden haar meenemen naar huizen, werkplekken en organisaties. Twaalf maanden lang.
Van mensenrechten aan de muur naar samen aan tafel
Die boodschap krijgt via deze kalender bovendien een heel concrete betekenis.
De opbrengst van de verkoop gaat naar Wiederkerst, ons kerstfeest voor mensen die in armoede leven.
Met Wiederkerst brengen we mensen samen rond een feestelijke tafel. Niet alleen voor een warme maaltijd, maar ook voor ontmoeting, gezelligheid en vooral het gevoel ergens bij te horen.
Want armoede gaat over veel meer dan een tekort aan geld. Het gaat ook over niet mee kunnen. Over voortdurend moeten afwegen. Over minder keuze hebben. Over soms letterlijk of figuurlijk aan de kant komen te staan.
En net daarom passen de kalender en Wiederkerst voor ons zo vanzelfsprekend bij elkaar.
De ene wil een heel jaar lang herinneren aan het belang van mensenrechten.
De andere probeert op één heel concrete avond iets van die rechten tastbaar te maken: kunnen deelnemen, welkom zijn, gezien worden en samen rond dezelfde tafel zitten.
Niet als dossier. Niet als doelgroep.
Maar als mens.
Met jouw aankoop help je die avond mee mogelijk maken én draag je onze boodschap verder doorheen 2027.
Koop een kalender. Geef verbondenheid door.
Voor €10 is Uit de buitenbaan van jou.
Hang hem thuis op. Geef hem een plek op je werk. Schenk hem cadeau. Leg hem onder de kerstboom voor iemand die gelooft dat een samenleving pas echt sterk is wanneer niemand structureel naar de buitenbaan wordt verwezen.
Elke verkochte kalender helpt ons om Wiederkerst mogelijk te maken.
Maar misschien is dat nog niet eens het enige wat telt.
Want met elke kalender die ergens aan een muur hangt, reist ook de boodschap verder. Dat armoede geen individueel falen is. Dat rechten pas betekenis krijgen wanneer mensen er werkelijk toegang toe hebben. En dat een eerlijke samenleving niet iedereen vraagt om even hard te lopen, terwijl sommigen van bij de start veel meer meters moeten afleggen.
‘Arbeiderskinderen lopen steeds in de buitenbaan.’
Die uitspraak bleef hangen.
46 jaar later willen wij er één gedachte naast zetten:
Niemand hoort levenslang in de buitenbaan.
Een eerlijke start. Een menswaardig leven. Voor iedereen.
Twaalf maanden om stil te staan bij wat telt
Met die gedachte in het achterhoofd zaten we deze middag samen met de kerstelfjes van vzw Wieder.
De oorspronkelijke vraag was heel praktisch: hoe kunnen we middelen verzamelen voor Wiederkerst?
Maar al snel merkten we dat we méér wilden dan alleen een verkoopactie. We wilden iets maken dat ook vertelt waarom we dit doen. Iets dat niet stopt wanneer kerst voorbij is. Iets dat de boodschap van onze Week tegen Armoede meeneemt doorheen heel 2027.
Zo ontstond ‘Uit de buitenbaan’.
Een jaarkalender met twaalf sociaal-artistieke beelden en twaalf boodschappen rond mensenrechten. Over wonen. Zorg. Onderwijs. Inkomen. Mee kunnen doen. Gehoord worden. Ergens bij horen. De ruimte krijgen om menswaardig te leven.
Daarmee is het voor ons geen gewone kalender.
Hij vertelt natuurlijk welke dag het is, maar hopelijk doet hij af en toe nog iets anders: even doen stoppen. Even doen kijken. Misschien zelfs een gesprek doen ontstaan aan de keukentafel, op kantoor of in een vergaderzaal.
Want mensenrechten zijn geen thema voor één campagneweek.
Ze spelen elke dag.
En precies daarom wilden we de boodschap van de Week tegen Armoede niet opbergen zodra het slotmoment voorbij was. We wilden haar meenemen naar huizen, werkplekken en organisaties. Twaalf maanden lang.
Van mensenrechten aan de muur naar samen aan tafel
Die boodschap krijgt via deze kalender bovendien een heel concrete betekenis.
De opbrengst van de verkoop gaat naar Wiederkerst, ons kerstfeest voor mensen die in armoede leven.
Met Wiederkerst brengen we mensen samen rond een feestelijke tafel. Niet alleen voor een warme maaltijd, maar ook voor ontmoeting, gezelligheid en vooral het gevoel ergens bij te horen.
Want armoede gaat over veel meer dan een tekort aan geld. Het gaat ook over niet mee kunnen. Over voortdurend moeten afwegen. Over minder keuze hebben. Over soms letterlijk of figuurlijk aan de kant komen te staan.
En net daarom passen de kalender en Wiederkerst voor ons zo vanzelfsprekend bij elkaar.
De ene wil een heel jaar lang herinneren aan het belang van mensenrechten.
De andere probeert op één heel concrete avond iets van die rechten tastbaar te maken: kunnen deelnemen, welkom zijn, gezien worden en samen rond dezelfde tafel zitten.
Niet als dossier. Niet als doelgroep.
Maar als mens.
Met jouw aankoop help je die avond mee mogelijk maken én draag je onze boodschap verder doorheen 2027.
Koop een kalender. Geef verbondenheid door.
Voor €10 is Uit de buitenbaan van jou.
Hang hem thuis op. Geef hem een plek op je werk. Schenk hem cadeau. Leg hem onder de kerstboom voor iemand die gelooft dat een samenleving pas echt sterk is wanneer niemand structureel naar de buitenbaan wordt verwezen.
Elke verkochte kalender helpt ons om Wiederkerst mogelijk te maken.
Maar misschien is dat nog niet eens het enige wat telt.
Want met elke kalender die ergens aan een muur hangt, reist ook de boodschap verder. Dat armoede geen individueel falen is. Dat rechten pas betekenis krijgen wanneer mensen er werkelijk toegang toe hebben. En dat een eerlijke samenleving niet iedereen vraagt om even hard te lopen, terwijl sommigen van bij de start veel meer meters moeten afleggen.
‘Arbeiderskinderen lopen steeds in de buitenbaan.’
Die uitspraak bleef hangen.
46 jaar later willen wij er één gedachte naast zetten:
Niemand hoort levenslang in de buitenbaan.
Een eerlijke start. Een menswaardig leven. Voor iedereen.