De voorbije weken worden sociale media overspoeld met berichten van politici.
Over plannen, standpunten, bezorgdheden en verontwaardiging. Het ene bericht al stelliger, korter en prikkelender dan het andere.
Sociale media lijkt steeds vaker het kanaal waar alles onmiddellijk gedeeld moet worden — liefst snel, liefst zichtbaar, liefst met zoveel mogelijk bereik.
Op zich is dat geen probleem. Politici hebben niet alleen het recht, maar ook de verantwoordelijkheid om burgers te informeren. Transparantie is essentieel in een democratische samenleving. Maar informeren is niet hetzelfde als posten. En zichtbaarheid is niet hetzelfde als zorgvuldigheid.
Vanuit Brugge Dialoogstad werken we al jaren samen met mensen in armoede en met kwetsbare burgers. Voor hen is beleid geen abstract debat of een vrijblijvende mening.
Het gaat over wonen, inkomen, zorg, kansen en waardigheid.
Een bericht op sociale media is voor hen geen nuance, maar vaak een alarmsignaal.
En precies daar loopt het vandaag te vaak mis.
Te snel gedeelde berichten.
Onvolledige of eenzijdige informatie.
Voorstellen die nog niet beslist zijn, maar wel zo worden gepresenteerd.
Nuances die verdwijnen in een hapklare quote.
Het gevolg laat zich raden: telefoons, mails, onrust. Burgers die bang zijn iets te verliezen. Die vrezen dat hun rechten verdwijnen. Die denken dat ze “iets gemist hebben”. Mensen die geen beleidsnota’s lezen, maar wél hun smartphone. En die wat daar verschijnt, ernstig nemen — soms té ernstig.
Voor wie stevig in het leven staat, is dat verwarrend.
Voor wie kwetsbaar is, is het destabiliserend.
Sociale media is geen neutraal kanaal. Woorden hebben gewicht. Zeker wanneer ze komen van mensen met macht en invloed. Een politicus spreekt online niet als een willekeurige burger met een mening, maar vanuit een positie die verwachtingen creëert en emoties aanwakkert.
Vrijheid van meningsuiting blijft een fundamenteel recht.
Maar ze komt met verantwoordelijkheid.
Informeren is noodzakelijk.
Maar dan wel correct, volledig en in context.
Niet om likes te verzamelen.
Niet om het algoritme te voeden.
Niet vanuit een electoraal reflex.
Wel vanuit het belang van de burger.
Van álle burgers.
Ook zij die minder mondig zijn.
Ook zij die moeilijk onderscheid maken tussen een idee, een voorstel en een beslissing.
Misschien moeten we ons, voor we op “plaatsen” drukken, opnieuw één eenvoudige vraag stellen:
Helpt dit de burger vooruit, of helpt dit vooral mijn zichtbaarheid
Likes zijn vluchtig.
Onrust blijft hangen.
Echt beleid — vraagt meer dan een goed scorende post. En echte dialoog — waar Brugge Dialoogstad voor staat — vraagt meer dan een snelle post. Ze vraagt zorg, verantwoordelijkheid en respect voor wie het minst buffer heeft.
Reactie plaatsen
Reacties